De 929 Sedan 3.0i-V6 18 valves

Als men luxe en comfort wil dan neem je een Japanse auto. Het als al jaren bekend dat de Jappen veel comfort hebben en dat al in standaard auto's.  Wanneer je van ieder Japans merk de top neemt dan heb je auto's waar de Europeanen zo'n beetje speelgoed bij zijn.
Mazda is een merk a la classe apart... Ze zijn meesters in het ontwikkelen van een stuursysteem, meer dan meesters in het ontwikkelen van onderstellen en chassis en nog meer in het ontwikkelen in duurzame producten en leuke geintjes ofwel, grapjes die bepaalde handelingen heel gemakkelijk maken.

 

De Mazda 929 is zo'n auto waarbij ze flink uit de kast hebben getrokken.


Mazda 929 is geen Mazda?

Tijdens de bijeenkomst te Rilland ontmoette een van onze vrienden een man daar die jaren bij Ford heeft gewerkt. Hij vertelde dat de 3.0l motor in samenwerking is ontwikkeld met Jaguar omdat Mazda de motor niet op tijd afkreeg. Gezien de brute kracht en de omvang, een lange slag zescilinder, is het echt meer een design voor Jaguar of Ford. Hoe dat precies zit weet ik niet. Er werd eind jaren 80 onderling veel uitgewisseld. De 626 die een Ford Probe werd met een Mazda 2.2i motor en nu dan de 6 cilinder die Ford bij Jaguar haalde om in deze 929 te prikken.

De 929 2.0i werd tussen 1985 en 1987 gelanceerd. Men had zeker verschillende uitvoeringen echter zowel de Coupé als de Sedan werden met een 2.0i geleverd. Vanaf 1982 tot 1985 kwam deze auto met een 2 liter carburateurmotor. Men had wel de keuze tussen een automaat, een 4-bak en een 5-bak.

In 1987 tot 1991 bracht Mazda het HC model op de markt. Men had de keuze tussen een 2.2 carburateur, een 2.2 injectie en een 3.0i V6. Het vreemde is dat de opties anders verdeeld zijn als dat men zou verwachten. Volgens allerlei verkoopfolders bleek dat de 2.2i GLX spiegelverwarming had en de 3.0i niet. Daarentegen had alleen de V6 een schuifkanteldak. Ook was de automaat niet leverbaar op de V6 doch, ik heb die versie wel in mijn bezit. Anderzijds heeft mijn V6 geen oscillerende ventilatoren en airco, dat wat je op zo'n supersloep wel zou verwachten. A.A.S. werd nergens vermeld, het zit wel op mijn 929 V6.
Je kon alle opties er op bij bestellen. Volgens dealers waren er verschillende basismodellen. De stuurbekrachtiging op de V6 is werkelijk meer dan geweldig. Er bevinden zich 3 leidingen naar de pomp. Een regelaar, een toevoer en een overdruk afvoer. Het stuur wordt in het midden gehouden door een kleine, met gas gevulde, schokdemper. De stuurbekrachtigingen zijn overigens op alle 3 de modellen anders van constructie en bekrachtiging.

Zo zijn er veel vreemde dingen die gemist worden hoewel verwacht. Koplampsproeiers, spiegelverwarming, stoelverwarming, cruisecontrole zou dan eigenlijk ook op alle modellen moeten zitten en niet alleen op de GLX of de V6 modellen. Het is er gewoon de auto voor.

Wat nou?

De Mazda 929 Sedan is een auto die zich ver boven anderen verheft. Je hoeft je niet te bewijzen in zo'n auto. Alles is ruim, alles is overzichtelijk, alles is stijlvol, alles geeft je de indruk van een bepaalde superioriteit. De grote Sedan stuurt, accelereert, en koppelt magnifiek, zijn wegligging is vast. Wanneer ik met deze auto door het verkeer heen cruise dan ga ik ook alles voorbij. Zijn 4 traps elektronisch geregelde bak neemt mij zonder moeite op iedere snelheid mee. Een kickdown doet je afschieten en wanneer de vaart er in zit dan is racen met zo'n auto gewoon een feest.
Bij stoplichten, invoegen, ritsen, je krijgt alle ruimte. De auto laat wel zo'n monsterlijke indruk in je spiegel achter dat er mensen zijn die je toch maar voor laten gaan. Ook is doordrukken met deze auto's geen enkel probleem. In omvang, logheid en grootte druk je nagenoeg iedere Mercedes, BMW en wat al niet meer van de weg. Mercedes 200 is gewoon rommel vergeleken bij dit gevaarte.

Het interieur

Met hout ingelegde stroken in deuren, een houten dashboard en middenconsole, de 929 V6 straalt van binnen respect uit. Het rustgevende karakter van het interieur laat al direct een indruk achter wanneer je instapt en "doef" de deur valt haast geruisloos dicht. Het is er enorm stil. Overal knopjes, contact, alle meters slaan uit, je hoort heel fijn het zoemen van de ventilator, starten, de motor met zijn viscosevin geeft een turbineachtig geluid weer. Mensen, je zit nu echt in een auto.
De avond valt, verlichting en overal waar accenten liggen straalt het interieur heel fijn zacht groen licht uit. De grote koplampen geven een bundel, wel twee koplampen sterk als dat van een gewone auto. De auto heeft een haast perfecte installatie, overal rondom muziek... dit is Mazda!

Nadelen?

De auto heeft geen nadelen. Het onderstel is wel zo ongelooflijk oerdegelijk, je moet er gewoon bewust mee rechtdoor over een vluchtheuvel wil je dit kapot krijgen. Bouten en moeren, nee, geen m6-jes maar 8 en 10. Geen dempertjes van een 100 eurootjes maar stevig geregelde poten, oerdegelijke schijven, krachtige klauwen en blokken die makkelijk een ton meegaan zonder omkijken. Uiteraard heeft dit alles zijn prijs. Toch wel een nadeel? Dat hangt er van af hoe je het bekijkt, de auto met zijn motor is prijzig in de benzine. Wanneer je 'm als sportauto gaat gebruiken dan lust ie nogal wat. Rustig en beheerst, statig, nou, dan valt het eigenlijk reuze mee. Onderdelen zijn moeilijk tweedehands te vinden en nieuw erg duur. De wegenbelasting is een ramp, het apparaat weegt meer dan 1500 kilo maar ja, als je op stap gaat voor een avond ben je ook zo 70 euro kwijt.

Wat ik nog zeggen wil

Je kan eigenlijk geen reactie geven als je er nog nooit in gereden hebt. Het is natuurlijk wel mogelijk om de zojuist beschreven punten te bekritiseren maar dan moet je zo'n auto ook niet rijden. Weet je wat eigenlijk het idiote is van dit hele gebeuren? Het is en blijft wel een oude dure auto maar het rijdt gewoonweg geweldig, het stuurt prima, fijne luxe en het is er gezellig en stil. Dankzij het e-linksysteem kun je moeiteloos parkeren met zo'n schip, dat geeft gewoon veel zelfvertrouwen. Het is een beest van een auto daar houd ik van, daarom heb ik deze auto bij mijn collectie.