De 626 Club

De Mazda 626 club is een prima club. Daar zitten de echte liefhebbers die hun auto weten te waarderen en netjes te onderhouden. Waarom dan hier een stukje over de 626? Heel eenvoudig, zij slaan momenteel, net als de 323, de enige brug tussen heden en verleden. Iemand die in het bezit is van een 626 kan dus makkelijk bij de 626 club en ook mee gaan in de MazdaClassics. 


Modellen.

De 626 begon zijn stormbaan in 1979. Er waren 4 deurs modellen en coupé modellen. Je kwam ze tegen in allerlei kleuren, van goedkoop tot duur, met elektrische raambediening, elektrische spiegels. Je had ze met een 1600 of 2 liter motor.  

De auto's waren niet echt geweldig. Na een paar jaar kroop roest overal door naar binnen en naar buiten. Wielkastranden rotten bij het aanzien in de folder, hoe mooi het model ook was, roest had nu eenmaal geen pauze. Na een jaar of vijf, misschien zes, begon de tank eronder uit te rotten, raamstijlen, deuren onderin, maar ook de kofferdeksel of motorkap was een geliefd hapje voor onze roestvriendjes. 
Mazda hoorde van deze wantoestanden en bracht in 1981 een updateversie van deze auto. Het materiaal was iets of wat verbetert en men kon toen vanuit de levering direct een tectylbehandeling voor 300 gulden er bij nemen.
  Het probleem zat 'm ook meer in het design. Water kon overal binnendoor weg maar vuil hield vocht vast en deed zo zijn werk.

In 1983 kwam Mazda met een nieuw model. Die waren echt goed en stukken beter als alle andere Mazdamodellen van daarvoor. De hoekige modellen van de Coupé en de Sedan hebben jarenlang het straatbeeld gevuld. Deze auto's werden tevens uitgerust met hele mooie opties. Je kon er van alles op bij kopen. Stuurbekrachtiging, elektrische raambediening voor en achter, ja, ook voor op de coupé! AAS deed ook hier zijn intrede, weliswaar minder geavanceerd als op de 929 maar toch. Koplampsproeiers, een economic meter, stoel met fijnafstelling en geheugen laatste stand, nee, die auto's hadden heel wat. Zelfs vanaf de fabriek schuifkanteldak, airco en cruisecontrole waren toen al mogelijk. De auto's hadden goede bekleding, vloerbedekking en een nette degelijke kofferbak. Je had ze in vreemde kleuren, geramd lichtblauw, afgetuigd rood, gammel wit, opagrijs en wat al niet meer.

De serie verkocht goed en wel zo goed dat Mazda verder moest. In 1986 kwam het zogenaamde GC model Nederland binnen. Mazda lanceerde hiermee ook de eerste GT modellen met 150 PK. Dit model barste van de mogelijkheden, de hatchback werd enorm goed verkocht, de station daarom niet minder. Helaas was de GT met al zijn leuke opties te duur voor Nederland. Er zijner maar een handje vol van verkocht. Men kon kiezen voor een digitaal dashboard, AAS, automaat met overdrive, elektrische antenne, koplampsproeiers en lichtmetalen velgen (deze waren eigenlijk een optie voor de 929. De GT uit deze serie is enorm zeldzaam. De rode bies over de auto in de stootstrip verwerkt komt ook alleen maar op deze auto voor. De coupé verkocht niet zo goed en het leek erop dat ie zijn beste tijd gehad heeft in Nederland. Dit type is leverbaar geweest tot ongeveer juli-augustus 1987. Mazda had al weer een nieuwe 626 op de plank staan.

De Mazda 626 GD, het model dat gereleased werd tussen 1987 en 1991 kende een zeer stormachtig bestaan. Mazda behaalde enorme hoge scores hiermee. Best verkochte bedrijfsauto, vertegenwoordigers vonden de station en de hatchback een topper. Meest betrouwbare en de auto met de meest mogelijke varianten. De sportversie had zelfs de optie met alle vier de wielen te sturen. De serie begon met een 1.8 en een 2 liter 12 kleppen motor. De eerste injectie werd uitgebracht op de 16 klepper van de GT modellen met een vermogen vanaf 148 pk. Afhankelijk van het feit of je een 4-wielsturing had of het model vrij van een katalysator. Het vermogen kon wel toenemen met zo'n extra 10-15 pk. In 1989 kwamen de updates op de markt. De GT modellen kregen een update op basis van de milieu-eisen, de 2 litermotor verdween en werd vervangen door een 2.2i die ook gedeeltelijk terug te vinden was in de 929. Injectie werd er op gemonteerd en de auto voldeed aan alle wettelijke milieu eisen. Uit de 626 GT van 1986 werd ook de motor opgepoetst. Jammer genoeg koste het enig vermogen maar onderin kwam er een flinke koppel voor terug. Deze motor is erg goed en nu nog. Wanneer je deze goed is onderhouden dan voldoet de motor nog zelfs aan de eisen van 2000. De GT station en de 2.2i 4WD werden niet of nauwelijks verkocht. Ook de GT's en de modellen met 4WS waren wegens de enorme prijzen niet te slijten aan het Nederlandse volk.
In the USA en Canada verschenen de 2.2i motoren met en zonder turbo. De 16 klepper is daar nooit uitgebracht, ook niet in Australië en Nieuw Zeeland. Verder hadden deze overzeese landen vele extra opties die hier nauwelijks voorkwamen. Oscillerende ventilatoren, spiegelverwarming, stoelverwarming, een nieuw type digitaal display dashboard of wat dacht je van een 4 traps elektronische automaat. Nee, Mazda is altijd zijn tijd ver vooruit geweest, nu dus ook. Met de GD kwam ook de GV, een stationwagen gebouwd op de fundamenten van de GD.

Daarop volgde de GE en tot slot de GF. Hier ga ik niet op in omdat dit verder niet bij onze club opgenomen is. 

De Mazda 626 club is een club van en voor de echte liefhebber. De leden werken hard aan hun auto, doen er alles voor om hun auto in originele staat te behouden en goed te onderhouden. Het is zeker niet verwonderlijk dat daar echt bijzondere fraaie modellen tussen zitten. Het mooie van deze club is dat een LX met weinig opties zeker zo gewaardeerd wordt als een duurdere versie van de 626. Iedere auto heeft zo zijn eigen identiteit en zo'n club vind het schitterend een overzicht van al deze varianten onder haar gelederen te hebben. Dat dit zo is bewijst ons 12,5 jarig jubileum in Maart 2013. Dat vier je niet als je geen leden hebt! Oldtimer 626-jes vinden ook automatisch aansluiting bij de MazdaClassics.

Voel je er wat voor, neem dan even contact op door een mailtje te sturen naar info@mazda626.nl of bezoek gewoon even hun site: www.mazda626.nl